*సాయి సచ్ఛరిత్రలో 17 వ యధ్యాయము బ్రహ్మ జ్ఞాన వివరణ కనిపిస్తుంది*.
*బ్రహ్మజ్ఞానమనగా ఈ సకల సృష్టి దేనియందు పుట్టి, పెరిగి, లయమవుతుందో ఆ సద్వస్తువే " బ్రహ్మము ".*
*ఇది నిత్యసత్యమైనది. స్వయం ప్రకాశమైనది.*
*ఆ సద్వస్తువే అనగా భగవంతుడు లేదా బ్రహ్మము మానవ దేహంలో " ఆత్మ స్వరూపంగా " ప్రతిష్ఠితమై ఉన్నాడు.*
*ఆ పరబ్రహ్మమూ, మానవదేహము లోని ఆత్మా ఒకటే అని వేరుకాదనే అను ప్రత్యక్ష అనుభవము కలగడమే " బ్రహ్మ జ్ఞానమంటారు ".*
*బ్రహ్మ జ్ఞానం కలిగిన మానవులకు ఈ జగత్తులోని సమస్తమూ తమవే అవుతాయి.*
*తాను తప్ప ఈ జగత్తులో రెండో వస్తువు లేదన్న భావన కలుగుతుంది.* *అందువలన ఎటువంటి భీతి వుండదు.* *సర్వమును అరచేతిలోని ఉసిరికాయ వలె అవగతమవుతుంది.*
*సమస్త దుఃఖాలనుండి చింతల నుండి నివృత్తి కలుగుతుంది.*
*పరమానంద స్ధితి లభ్యమవుతుంది. పునర్జన్మ వుండదు. అందుకే బ్రహ్మజ్ఞానం పొందటం అవసరం.*
*ఈ అధ్యాయములోనే మనసును ఎలా స్వాధీన పరుచుకోవచ్చును ? అన్న విషయము ప్రస్తావించబడినది.*
*మనసు నిరంతరమూ బహిర్ముఖమై, దృశ్య విషయాలతో మమేకమై, బంధంగా పరిణమిస్తుంది.*
*ఏఏ సంకల్పముల వలన, మనసు బహిర్ముఖమై, దృశ్య విషయాలపై పోవుచున్నదో గమనించి, ఆ సంకల్పముల నుండి మనసును మరల్చి అంతర్ముఖం చేయుట ద్వారా మనసును స్వాధీనపరచుకోవచ్చును.*
No comments:
Post a Comment